درباره محله مارلان تبریز

 

مارالان (مرالان) یکی از محله‌های تاریخی شهر تبریز است که در سمت جنوب شرقی این شهر

 واقع شده‌است. این محله از سمت شمال به محلهٔ خیابان، از سمت جنوب به تپه‌های یانیق،

 از سمت شرق به باغات محلهٔ خیابان و تپه‌های چاچاداغ و از سمت غرب به محلهٔ نوبر محدود

 شده‌است. محلهٔ مارالان به وسیلهٔ بزرگراه آزادی به مناطق شرقی و غربی تبریز مرتبط می‌شود.

 

در گذشته به‌جهت نزدیکی محلهٔ مارالان به جنگل‌های جنوبی شهر تبریز، گاهی اوقات شمار

 بسیاری از آهوان که در زبان ترکی آذربایجانی مارال خوانده می‌شود، به این محله می‌آمدند

 و به همین علت، نام این محله را مارالان (آهوان) خوانده‌اند.

 

زیارتگاه ننه‌مریم که از زیارتگاه‌های ارامنهٔ تبریز است و قدمت آن به اوایل دورهٔ قاجار می‌رسد،

در مارالان واقع شده‌است. مرکز این محله میدانی به‌نام چارچی (چهارسوق) است. پیش‌تر اکثر

ساکنان مارالان به قالی‌بافی اشتغال داشته‌اند و کارگاه‌های متعدد قالی‌بافی در جای‌جای

 آن وجود داشته‌است. قنات‌های تاجرباشی، قورچی‌باشی و نایب‌السلطنه در این محله

 واقع شده‌اند.

غیاث مهم‌ترین کوی محلهٔ مارالان است که اغلب به‌عنوان محله‌ای کوچک شناخته می‌شود.

 از دیگر کوی‌های معروف این محله می‌توان به ارمنی دونن، چارچی، چوپور،

 حاج خیرالله، خان و ننه‌مریم اشاره کرد.

 

نادر میرزا این محله را مرالان خوانده و آن را از بخش‌های محلهٔ خیابان دانسته

 و دربارهٔ آن می‌نویسد:

((کویی است به جنوب شهر و مایل به مشرق است. هوایی نیک و آبی

فراوان و بساتین خوب دارد و جزء خیابان شمرده‌اند.))